AVCI

     

Çataltepe’de Battal Koca’ya (Topsoy)  misafir olan bir avcı, akşam anlatmaya başlar :
        “- İçinde 18 saçma bulunan bir mermi ile ateş ettim. 17 keklik ve bir de tavşan vurdum.”
Der. Batal Koca bunun üzerine :
       “- Bizim burada Uzun Güney diye bir yer var. Çok iri ağaçlarla kaplı. Geçenler ben oradan bir ağaç kesip  eve getirdim. Baltayla doğrayınca 12 yük odunu çıktı.”  Deyince, Avcı :
        “- Bre Battal Koca, bir ağaçtan 12 yük odun mu çıkar?”  deyip, gülümser.  Bu soruya Battal Koca şu karşılığı verir :
      “- Sen içinde 18 saçma olan bir tek mermiyle 18 av vuruyorsun oluyor da, ben bir ağaçtan 12 yük odun çıkarırsam mı çok  oluyor?” ...

ÇİZME

        

Eski zamanlarda, insanların bir çarığı dahi bulamadığı günlerdeyiz. Bir grup insan ,dağda eski bir çizme bulur. Henüz çizme görmedikleri için, birbirlerine bunun ne olduğu, ne işe yaradığı konusunda sorular sorarlar. Tatmin edici cevap bulamadıkları için, “Bunu, bilse bilse Mesto bilir!”  diyerek, Mesto’nun yanına varıp çizmeyi göstererek :
     “-Mesto Amca, biz bunun ne olduğunu anlayamadık. Bize yardımcı olur musun?” deyince, Mesto, bir çizmeye, bir insanlara bakar ve :
     “- Bunu bilemeyecek ne var? Bu kazma kılıfı.” Diye karşılık verir.  

HELÂLLEŞME

        
Vasıtanın az olduğu zamanlarda, Gaziantep’e giden bir dolmuşa binen Çatalağaçlı Eşref,
köye yaklaşınca muavine yol ücretini alması için iki buçuk lira verir. Muavin: “Yol parası iki lira, ama bozuk elli kuruşumuz yok. Hakkını helâl et!” der. Eşref, “Yok ben hakkımı helâl etmem. Elli kuruşluk daha binerim” deyince muavin, Eşref’i  Çatalağaç’tan ileride olan Haydarlı’ya kadar götürür. Haydarlı’da inen Eşref, tekrar Çatalağaç’a kadar yaya döner.

PEHLİVAN

                

 Ata sporumuz güreşin yaygın olduğu yıllarda, her çevrenin meşhur pehlivanı olurdu. Bu pehlivanlar, komşu şehir ve köylerde de meşhur olan pehlivanlarla güreş tutarlardı.
          Kahramanmaraş’ta meşhur olan pehlivan, çevrede yıkmadık pehlivan bırakmamış. Çataltepe köyünde meşhur bir pehlivanın olduğunu  duyunca, yaya olarak  Çataltepe yolunu tutan pehlivan, epeyce yol alır. Köye yaklaştığında, çift sürmekte olan Kel İbiş Ali’ye (Özberk),
Çataltepe’ye nereden gidileceğini  sorar. Kel İbiş Ali,  çift sürmekte olduğu demir sabanı bir eliyle kaldırarak köyün yolunu gösterip “Aha şuradan gider!” der.Bunu gören pehlivan, “Çiftçisi böyle güçlü ise Pehlivanı nasıdır?” diyerek, güreşmekten vazgeçip tekrar Kahramanmaraş’ın yolunu tutar.

HIZ

       

Hamzalar köyünden at sırtında bir  günde ancak Besni’ye ulaşan Mustafa Amca, bu çabukluğa hayret ederek (!) :”İnsanoğlu dediğin bir kanatlı kuş, dün nerdeydik, bu gün neredeyiz?”  diyerek şaşkınlığını ifade eder.
               

TERS KOŞULAN  ÖKÜZLER

           

Çatalağaç’ta  bir çiftçi, dalgınlıkla öküzleri ters koşar. Sürmek isteyince yönleri farklı olan öküzler hareket edemezler. Buna kızan çiftçi, elindeki mesesle (Çift sürerken öküzlerin hareketini sağlamak amacıyla yapılmış ucu çivili sopa) öküzlere vurur. Tabii ki, öküzler yine hareket edemezler. Kendisine dönük olan öküze bakan çiftçi, daha da kızarak : “Şuna bak, daha utanmadan bir de yüzüme bakıyo!” der.

FOTOĞRAF

    

Emin, Hamzalar’da bulunan dayısıgile ziyarete gider.  Birkaç gün kaldıktan sonra Gölbaşı’na dönmek üzere yol hazırlığı yapar. Bu esnada dayısı:
     “-Benim çok işim var gelemiyeceğim, falan fotoğrafçıya selâmımı söyle de benim bir fotoğrafımı çekip, salsın. “  der. Bunun üzere yeğeni :
         “- Dayı, sen olmazsan fotoğrafın nasıl çekilsin?” diye itiraz edince, dayısı:
         “- Yeğen, fotoğrafçı beni tanır. Sen selâmımı söyle yeter!” diye karşılık verir.

ŞEHİR

           

 Bölgemizde, eskiden en büyük yerleşim yeri Besni idi. Bu yüzden Besni’ye “şehir” diyorlardı. Meydan köyünde hastalanan bir kadın, beyi tarafından Besni’ye doktora götürülür.                  
             Besni dönüşü, köyün kadınları, doktora giden kadına sorarlar:
             “- Şehir dedikleri nasıl bir yer?”
             Kadın cevap verir:
             “- Vallaha,  çok böyük bir yer. Bir sürü dükkân var. Yalnız, herhalde banıya ( Yazın gidilen yayla yeri) gitmeye hazırlık yapıyorlardı. Caddenin bir başından bir kalabalık geliyor; bir başından da başka bir kalabalık geliyordu.” Der.